The Winchesters | Αναφορές και Trivia | 1×01 Pilot

Καλύτερα Επεισόδια του SPN

Τελευταία Σχόλια

Με το The Winchesters κάνουμε δυναμική επιστροφή στο σύμπαν του Supernatural και στο… ξεκοκκάλισμα του κάθε επεισοδίου! Όπως και η μαμά-σειρά, έτσι και το spin-off είναι πλούσιο σε αναφορές στην ποπ-κουλτούρα. Εδώ, όμως, θα έχουμε και πάαααααμπολλες αυτοαναφορικές λεπτομέρειες, γιατί με 15 χρόνια προϊστορία, το Supernatural είναι ένας μικρός θησαυρός μυθολογίας και παρασκηνίων! Πάμε να ανακαλύψουμε τα πάντα γύρω από τον πιλότο του The Winchesters, που είναι γραμμένο από τον showrunner της σειράς (και πρώην σεναριογράφο του Supernatural), Robbie Thompson, και σκηνοθετημένο από τον Glen Winter

Διαβάστε ΕΔΩ την κριτική μας για το πιλοτικό επεισόδιο

Fun facts & Trivia

Στην εναρκτήρια σκηνή βλέπουμε τη σκοτεινή φιγούρα ενός άνδρα να ψαχουλεύει τις κατακόμβες του νεκροταφείου και να δέχεται επίθεση από ένα τέρας. Αργότερα στο επεισόδιο αποκαλύπτεται ότι αυτός ο άνδρας είναι ο Samuel Campbell, πατέρας της Mary, που είναι πια αγννούμενος. Είμαστε σίγουροι ότι δεν έχει πεθάνει τώρα, καταρχάς γιατί ξερούμε ήδη πότε και πώς θα πεθάνει, αλλά και γιατί ανακοινώθηκε πρόσφατα ότι τον ρόλο θα αναλάβει επίσημα ο Tom Welling κάποια στιγμή μέσα στα επόμενα επεισόδια. (Σε περίπτωση που αναρωτιέστε, όχι, σίγουρα δεν ήταν ο Welling αυτός που είδαμε εδώ.)


Tο The Winchesters, όπως και το Supernatural, δεν έχει ξεχωριστούς τίτλους αρχής με κάποιο theme song. Μετά το εναρκτήριο teaser πέφτει μια “κάρτα” όπου αναγράφεται ο τίτλος της σειράς πάνω από τις σπίθες μιας φωτιάς, με το Αστέρι του Υδροχόου να ξεπροβάλλει φωτεινό μέσα από το γράμμα “C”. Τα υπόλοιπα γράμματα του ονόματος είναι κομμένα στη μέση, σαν κάποιος να τα διαπέρασε με ένα αιχμηρό σπαθί, ενώ ακούγεται ένα ανατριχιαστικό κροτάλισμα, πριν αναβοσβήσει ο τίτλος για λίγα δέκατα του δευτερολέπτου και μετά εξαφανιστεί.


Η Mary κι ο John αγαπούν τη γλυκόριζα, όπως φαίνεται. Στο Death’s Door της 7ης σεζόν του Supernatural, η τελευταία ανάμνηση του Bobby πριν ξεψυχήσει είναι τα αγόρια που έχουν καθίσει να δουν ταινία μαζί του και τσακώνονται για τη γλυκόριζα. Ο Dean τη λατρεύει, ενώ ο Sam θεωρεί ότι έχει γεύση… χωματίλα!

Στην πραγματική ζωή, τα ζαχαρωτά από γλυκόριζα ήταν ένα από τα αγαπημένα σνακ του Jared Padalecki (Sam) στα γυρίσματα του Supernatural.


John: H.E.W. Henry Eric Winchester. This was my dad’s locker.

Το δεύτερο όνομα του Henry Winchester αποκαλύπτεται ότι είναι “Eric”, ως φόρος τιμής στον δημιουργό του Supernatural, Eric Kripke.


Ο Samuel και η Mary χρησιμοποιούν έναν αναπτήρα Zippo σαν εκείνον που χρησιμοποιούσε ο Dean στο Supernatural.


Σύμφωνα με το As Time Goes By, ο John γεννήθηκε στο Normal του Illinois, κι από εκεί ήταν που εξαφανίστηκε ο πατέρας του όταν εκείνος ήταν 4. Είναι άγνωστο πώς γίνεται να υπήρχαν πράγματα του Henry σε ένα γραφείο των Ανθρώπων των Γραμμάτων στο Lawrence του Kansas, ενώ υποτίθεται ότι διέμενε στο Normal. Επίσης, τώρα που ξέρουμε ότι η Millie γνώριζε για την μυστική οργάνωση στην οποία ήταν μέλος ο άνδρας της, αποκλείεται να ήταν σύμπτωση το ότι μετακόμισε με τον John στο Lawrence μετά την εξαφάνιση του Henry. Ειδικά αν αναλογιστούμε ότι η απόσταση από το Normal μέχρι το Lawrence είναι περίπου 675 χιλιόμετρα (φανταστείτε λίγο παραπάνω από Αθήνα-Καβάλα)!


Στην πρεμιέρα της 12ης σεζόν του Supernatural, o Dean περιγράφει την πρώτη συνάντηση των γονιών του, λέγοντας ότι η Mary σκόνταψε πάνω στον John βγαίνοντας από την προβολή της ταινίας τρόμου Slaughterhouse-Five (την οποία είχε λατρέψει). Για να εξιλεωθεί που τον έριξε κάτω, η Mary τον κέρασε καφέ και μιλούσαν και προσπάθησε να την εντυπωσιάσει δείχνοντας ότι γνωρίζει όλους τους στίχους των τραγουδιών των Led Zeppelin. Όταν της ζήτησε το τηλέφωνο, εκείνη του το έδωσε αμέσως, ξέροντας πολύ καλά ότι αυτό θα εκνεύριζε τον πατέρα της!

Το πιλοτικό επεισόδιο του The Winchesters κρατά τον κινηματογράφο που παίζει το Slaughterhouse-Five και τη χαριτωμένη τυχαία συνάντηση του μελλοντικού ζεύγους, αλλά αλλάζει όλα τα υπόλοιπα. Η Mary δεν είδε ποτέ την ταινία, τον καφέ τον ήπιαν το επόμενο πρωί, και ήταν ο John που τον της τον κέρασε για να την πείσει να τον πάρει μαζί της στο κυνήγι.

Πρόκειται για ένα ακίνδυνο retcon — από τα πολλά που αναπόφευκτα θα κάνει η σειρά. Αλλά δεν είναι απαραίτητο ότι η μια σειρά έλεγε ψέματα και η άλλη αλήθεια. Η αλήθεια είναι εξάλλου υποκειμενική. Την ιστορία της πρώτης συνάντησης των γονιών του, ο Dean τη γνώριζε επειδή, προφανώς, του την είχε πει ο John κάποια στιγμή όταν ήταν μικρός και ρωτούσε για τη “μαμά”. Σίγουρα, λοιπόν, ο John την είχε διανθίσει όπως ήθελε, γιατί έτσι συμβαίνει πάντα στις ιστορίες: τις αλλάζουμε λίγο ή πολύ, είτε γιατί δεν θυμόμαστε λεπτομέρειες, είτε γιατί είναι… πιο νόστιμες με λίγη σάλτσα! Φυσικά, εν προκειμένω, μπορεί και να μιλάμε για επίδραση εξωτερικών παραγόντων στη μνήμη του John, και για αυτό η ιστορία που ξέραμε από το Supernatural δεν συνάδει με όσα είδαμε στο The Winchesters. Η συνέχεια της σεζόν θα δείξει ποιό από όλα ισχύει…


Το The Winchesters, στην προσπάθειά του να διαφοροποιηθεί στο στιλ από το Supernatural, άλλαξε ελαφρώς τους δαίμονες, δίνοντάς τους “δαιμονική” φωνή και αλλάζοντας το ηχητικό εφέ που κάνουν τα μάτια τους τη στιγμή που μαυρίζουν.


Στον πίνακα που υπάρχει στο βιβλιοπωλείο της Ada, βλέπουμε μεταξύ άλλων μια καρτ-ποστάλ από το “Manner’s Hotel”, που παίρνει το όνομά του από τον αείμνηστο παραγωγό και σκηνοθέτη Kim Manners, ο οποίος υπήρξε τεράστια επιρροή για το Supernatural και για όσους δούλεψαν μαζί του.


John: I thought you killed that demon?
Mary: You can’t kill demons, our buddy from the alley found a new host.

To Colt είναι ένα όπλο που μπορεί να σκοτώσει δαίμονες, αλλά σε αυτή τη φάση της ιστορίας θεωρείται απλά θρύλος. Στο In The Beginning, περιγράφεται ως παραμύθι που έλεγε ο Samuel στη Mary πριν κοιμηθεί.


O John ανοίγει έναν φάκελο που γράφει στο εξώφυλλο το όνομα “D. Nutter”. Ο David Nutter ήταν ο σκηνοθέτης του πιλοτικού επεισοδίου του Supernatural το 2005.


“When I was a kid, I thought there was a monster under my bed. You know what my dad told me? “Don’t worry son. I know how to trap it.”

Η ανάμνηση του John σχετικά με αυτό που του έλεγε ο πατέρας του όταν φοβόταν τα υποτιθέμενα τέρατα κάτω από το κρεβάτι του, θυμίζει την ατάκα του Sam στον Dean από το πιλοτικό επεισόδιο του Supernatural:

“When I told Dad I was scared of the thing in my closet, he gave me a .45.” –


Οι βετεράνοι φανς του Supernatural θα αναγνωρίσουν αμέσως πολλά γνώριμα αντικείμενα, σύμβολα και πρακτικές των κυνηγών στον πιλότο του The Winchesters, χωρίς να χρειάζονται exposition από τους διαλόγους για το τι είναι το κάθε ένα:

  • Το Άστρο του Υδροχόου είναι το σύμβολο των Ανθρώπων των Γραμμάτων και το βλέπουμε να φιγουράρει στην κρύπτη που ανοίγει ο Samuel, στο μαχαίρι του John (το οποίο προφανώς ανήκε στον Henry), στο γράμμα που έστειλε ο Henry στον John, αλλά και στο μαγικό κουτί που παγιδεύει και σκοτώνει τέρατα (το οποίο είναι, κατά πάσα πιθανότητα, μετεξέλιξη του Κουτιού Βέρτερ).
  • Ο λατινικός εξορκισμός που χρησιμοποιείται στο επεισόδιο είναι ένα μικρό μέρος του λεγόμενου Rituale Romanum και τον ακούσαμε για πρώτη φορά στο Supernatural στο επεισόδιο Devil’s Trap. Ο εξορκισμός εξωθεί τον δαιμονικό καπνό από το σώμα του ξενιστή.
  • Έξω από την είσοδο του γραφείου των Ανθρώπων των Γραμμάτων στο Lawrence υπάρχει μια διαβολοπαγίδα σαν αυτή που είδαμε επίσης στο Devil’s Trap.
  • Η Mary ρίχνει τον δαίμονα σε μια δεξαμενή με αγιασμένο νερό για να τον αποδυναμώσει. Μετά τον εξορκισμό ανακαλύπτει ότι ο δαιμονισμένος είναι νεκρός. Οι δαίμονες δεν χρειάζονται να κυριεύσουν κάποιο ζωντανό ανθρώπινο σώμα για να κυκλοφορήσουν στη Γη, αλλά συνήθως κυριεύουν ζωντανούς για να έχουν την ικανοποίηση να τους σκοτώσουν κιόλας κατά τη διάρκεια της δαιμονοληψίας.
  • Το σύμβολο κατά του δαιμονισμού κάνει εμφάνιση αρκετές φορές στο επεισόδιο. Το βλέπουμε στο βραχιόλι της Mary, στο κλειδί του John και στο φυλαχτό που έχει η Ada. Την τελευταία δεν τη βοήθησε, βέβαια, γιατί της έπεσε από τα χέρια. (Γι’αυτό ο Sam κι ο Dean το είχαν χτυπήσει τατουάζ και είχαν ξεγνοιάσει!)
  • Το γραφείο των Ανθρώπων των Γραμμάτων που εντοπίζουν η Mary κι ο John στο Lawrence είναι πιθανόν ένα από τα πάμπολλά παραρτήματα που είχε η οργάνωση στις ΗΠΑ. Ένα από αυτά τα παραρτήματα είχαμε δει στο The Werther Project της 10ης σεζόν κι άλλο ένα είχαμε δει στο The Thing της 13ης. Μάλιστα, σε εκείνο το επεισόδιο, ο Sam είχε εξηγήσει στον Dean ότι Καταφύγιο των Ανθρώπων των Γραμμάτων είναι ένα, αλλά μικρότερα φυλάκια υπάρχουν παντού.
  • Ο Carlos αποδυναμώνει τον δαίμονα με αγιασμό και τον παγιδεύει προσωρινά μέσα σε ένα κύκλο αλατιού μέχρι να τον εξορκίσουν για δεύτερη φορά.
  • Η Mary δίνει στον John έναν μετρητή ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων όταν εκείνος της λέει ότι φοβάται πως τον στοιχειώνει το φάντασμα του φίλου του που σκοτώθηκε στο Βιετνάμ. Αν ήταν όντως στοιχειωμένος ο John, τα λαμπάκια του μετρητή θα κοκκίνιζαν και θα ακουγόταν ένας χαρακτηριστικός ήχος. Παρόλο που είναι τεχνολογίας ’70, ο μετρητής της Mary φαίνεται πιο εξελιγμένος από αυτόν που χρησιμοποιούσαν οι Sam και Dean στο Supernatural, πιθανώς γιατί αυτός δεν ήταν αυτοσχέδιος από ένα παλιό Walkman.
  • Ο John παρατηρεί μια δυσάρεστη μυρωδιά στο βιβλιοπωλείο της Ada, η οποία είναι, φυσικά θειάφι που υποδηλώνει παρουσία δαιμόνων.
  • Το Λουγκαρού είναι ευαίσθητο στο ασήμι, όπως και πολλά άλλα υπερφυσικά πλάσματα στο σύμπαν του Supernatural, μεταξύ των οποίων οι λυκάνθρωποι, οι πολυμορφικοί, και τα τζίνι.

Στο In the Beginning, ο John αναφέρει ότι είναι “μηχανικός αυτοκινήτων από οικογένεια μηχανικών αυτοκινήτων”. Εδώ αποκαλύπτεται ότι η μητέρα του, η Millie (για την οποία το Supernatural δεν είχε αποκαλύψει ποτέ τίποτα παραπάνω εκτός από το όνομα), έχει δικό της συνεργείο κι ότι ο παππούς του ήταν επίσης μηχανικός αυτοκινήτων. Σε εκείνο το επεισόδιο, επίσης, είχε υπονοηθεί ότι ο John είχε (θετό) πατέρα, αλλά προς το παρόν, το The Winchesters δεν έκανε κάποια τέτοια νύξη.

Ο χαρακτήρας της Millie Winchester είχε δημιουργηθεί από τον Adam Glass και αναφέρθηκε πρώτη φορά στο κομβικό επεισόδιο As Time Goes By της 8ης σεζόν του Supernatural. Ο σεναριογράφος δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να γράψει μια κανονική εμφάνιση της Millie στη μαμά-σειρά, αλλά είχε δηλώσει ότι θα ήθελε να την παίζει στο παρόν η εμβληματική ηθοποιός Louise Fletcher (γνωστή από τη ρόλο της κακιάς νοσοκόμας Ratchett στη Φωλιά του Κούκου).


Mary: Your Dad kept all of this from you for a reason.
John: Yeah, and I hate him for that. But I love him, you know.

Αυτή η ατάκα του John για τον απώντα πατέρα του, θυμίζει το μονόλογο του Dean στο φινάλε της 12ης σεζόν, όπου λέει στη Mary με δάκρυα στα μάτια: “Σε μισώ. Και σ’αγαπώ.


Mary: My dad went hunting for demons and now he’s missing.

Αντίστοιχα, η απουσία του Samuel κάνει τη Mary να πει μια φράση που παραπέμπει κατευθείαν σε μια από τις πιο εμβληματικές ατάκες του Supernatural, που είχε πει ο Dean στον Sam στο πιλοτικό επεισόδιο:

“Dad’s on a hunting trip and he hasn’t been home in a few days.”

Μάλιστα, ολόκληρη η κεντρική ιδέα της 1η σεζόν του The Winchesters (ο John και η Mary ψάχνουν τους πατεράδες τους) παραπέμπει στον κύριο στόχο της 1ης σεζόν του Supernatural, όπου τα αγόρια έψαχναν να βρουν τον δικό τους πατέρα.


Η φωνή που ακούγεται όταν ο John διαβάζει το γράμμα από από τον πατέρα του είναι του ηθοποιού Gil McKinney που έπαιξε τον Henry Winchester στο Supernatural.

Ο John αναφέρει ότι κάποιος άγνωστος του έδωσε το γράμμα και μετά εξαφανίστηκε. Η επικρατέστερη θεωρία θέλει τον Dean να είναι αυτός ο άγνωστος, αλλά και πάλι δεν ξέρουμε πως έφτασε στα χέρια του ένα γράμμα του Henry και γιατί να το δώσει στον John χωρίς άλλες εξηγήσεις. (Λίγες ώρες μετά την προβολή του πιλότου, επιβεβαιώθηκε ότι ο McKinney θα κάνει και κανονική εμφάνιση στο 7ο επεισόδιο της σεζόν, οπότε ίσως πάρουμε εκεί κάποιες απαντήσεις.)


Πιθανό σεναριακό λάθος: Αναφέρεται δυο φορές μέσα στο επεισόδιο (το οποίο λαμβάνει χώρα κάπου την άνοιξη του ’72) ότι ο Henry Winchester και όλοι οι Άνθρωποι των Γραμμάτων που γνώριζε η Ava, εξαφανίστηκαν πριν 15 χρόνια. Όμως, τα γεγονότα του προαναφερθέντος As Time Goes By, όπου είδαμε την Abaddon να ξεπαστρεύει το αμερικανικό πάραρτημα των Ανθρώπων των Γραμμάτων και τον Henry να το σκάει στο μέλλον (όπου και σκοτώθηκε), λαμβάνουν χώρα στις 12 Αυγούστου 1958 — τουτέστιν 14 χρόνια πριν. Άρα, είτε ο John *και* η Ava έκαναν μια στρογγυλοποίηση προς τα πάνω (ίσως επειδή το 15 ακούγεται πιο δραματικό από το 14), είτε ο σεναριογράφος δεν είναι καλός στην αριθμητική! (Την πιθανότητα να παράτησε ο Henry την οικογένειά του έναν ολόκληρο χρόνο πριν ταξιδέψει στο χρόνο, την βρίσκω απειροελάχιστη, αλλά αν ισχύει, ανοίγονται νέοι δρόμοι επαναπροσδιορισμού ολόκληρης της ιστορίας του Supernatural.)


John: Do all hunters have such rough beginnings?
Carlos: The only thing worse than how it starts for a hunter – is how it ends.

Ο John αναρωτιέται αν όλοι οι κυνηγοί μπαίνουν στη μάχη με το υπερφυσικό μετά από κάποια τραγωδία, και ο Carlos του απαντά σε ελεύθερη μετάφραση: “Το μόνο χειρότερο από το ξεκίνημα για έναν κυνηγό, είναι το τέλος του.” Παρόμοια απαισιόδοξο συναίσθημα είχαν εκφράσει και τα αγόρια του Supernatural ουκ ολίγες φορές. Πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι ο μονόλογος του Dean στο Criss Angel Is a Douchebag, τα λόγια του Sam στο Breakdown, και φυσικά το ίδιο το τραγικό τέλος του Dean στο series finale


Το συνεσταλμένο “What did I miss?” του John όταν βγαίνει από το πηγάδι και βλέπει τους υπόλοιπους πάνω από την αναίσθητη Ava, θύμισε πολύ Garth που πάντα κατάφερνε να χάσει τη μεγάλη μάχη (συνήθως βγαίνοντας νοκ-άουτ κατά τη διάρκειά της)!


John: Mom, my entire life I’ve been searching for something. And this is good versus evil. Saving people; hunting things. I was born to do this.

“Να σώζουμε ανθρώπους, να κυνηγάμε τέρατα. Η οικογενειακή επιχείρηση.” Αυτό ήταν πάντα το μότο των Sam και Dean, το οποίο τους είχε εμφυσήσει, προφανώς, ο πατέρας τους. Το ακούσαμε για πρώτη φορά από τον Dean στο Wendigo.


Υπάρχουν κάποιες μικρές λεπτομέρειες που υποννοούν ότι ο Dean που βλέπουμε στο τέλος του επεισοδίου μαζί με την Impala του, βρίσκεται στον Παράδεισο:

  • Βλέπουμε το φυλαχτό του Dean (samulet) κρεμασμένο στον καθρέφτη του αυτοκινήτου.
  • Το πράσινο ψυγειάκι είναι στο πίσω κάθισμα. Τελευταία φορά που το είδαμε ήταν στον Παράδεισο, όταν ο Bobby υποδέχτηκε την ψυχή του Dean και του πρόσφερε μια μπύρα στο series finale του Supernatural.
  • Η Impala έχει τις αρχικές της πινακίδες (KAZ 2Y5) κι όχι το CNK 80Q3 που είχε από το What Is and What Should Never Be κι ύστερα. Οι μοναδικές φορές που είδαμε τον αρχικό αριθμό πινακίδων μετά από εκείνο το επεισόδιο, ήταν σε flashbacks, και στο series finale, όπου ο Dean οδηγεί την Impala στον Παράδεισο.

Dean: What they didn’t know was that the Akrida weren’t just a threat to Earth, but to all of existence. Now, like I told you, there’s gonna be some surprises. Hell, I’m still trying to find all the puzzle pieces myself. But I’ll explain everything. And, until then, I’ll keep picking the music.

Στην τελευταία σκηνή βλέπουμε τον Dean να γράφει σε ένα ημερολόγιο, που μοιάζει με το Ημερολόγιο του John, και μας υπόσχεται σε voiceover ότι θα βάλει τα κομμάτια του παζλ στη θέση τους. Μιλάει για ένα “παζλ” που δεν ξέραμε καν ότι υπήρχε, δεν ξέραμε ότι το παρελθόν του John και της Mary έκρυβε κι άλλα μυστικά, και δεν έχουμε ιδέα σε τι θα βοηθήσει με τους Akrida το να το σκαλίσει τώρα. (Αναμένουμε απαντήσεις στη συνέχεια της σεζόν.)

Η τελευταία του φράση, καθρεφτίζει την εμβληματική καφρο-ατάκα που είχε πει στον Sam στο πιλοτικό επεισόδιο: “Ο οδηγός διαλέγει τη μουσική, κι ο συνοδηγός βουλώνει το στοματάκι του!


Το επεισόδιο είναι αφιερωμένο στον αείμνηστο Lou Bollo, που υπήρξε υπεύθυνος των επικίνδυνων σκηνών (stunt coordinator) από την αρχή έχρι και την 12η σεζόν του Supernatural, ενώ είχε εμπλακεί και στο σενάριο δυο επεισοδίων της 4ης σεζόν: του Are You There, God? It’s Me, Dean Winchester και του Wishful Thinking. O Bollo απεβίωσε στις 11 Ιουλίου 2022 στα 74 του.

Αναφορές στην ποπ-κουλτούρα

Η εναρκτήρια σκηνή στο νεκροταφείο αποτίει φόρο τιμής στην ταινία Raiders of the Lost Ark. Μέχρι και το καπέλο που φοράει ο Samuel, θυμίζει το καπέλο του Indiana Jones!


Η ταινία που παίζει στον κινηματογράφο όπου η Mary πέφτει πάνω στον John είναι το Slaughterhouse-Five, που κυκλοφόρησε στις αίθουσες στις 15 Μαρτίου 1972. Έξω από το σινεμά βλέπουμε, επίσης, αφίσες για τις ταινίες Klute (1971), Deliverance (1972) και THX-1138 (1971). Μάλιστα, αξίζει να σημειωθεί ότι το όνομα χρήστη του Robbie Thompson στο Twitter handle είναι @rthompson1138, ως φόρος τιμής στην ταινία του George Lucas. Επίσης, σύμφωνα με τον ίδιο τον Thompson, στα γυρίσματα του πιλότου φορούσε ένα μπλουζάκι με το λογότυπο της ταινίας Slaughterhouse-Five.


Πριν μάθει το όνομά του, η Mary αποκαλούσε τον John “soldier boy” (= αγόρι στρατιώτης), αφού τον γνώρισε με τη στολή του, μόλις είχε επιστρέψει από το Βιετνάμ. Αυτός ο χαρακτηρισμός δεν θα χτυπούσε κανένα καμπανάκι στo… ποπ-κουλτουριάρικο αυτί μου, αν ο Jensen Ackles (πρώην πρωταγωνιστής του Supernatural και νυν εκτελεστικός παραγωγός του The Winchesters) δεν είχε πολύ-πολύ πρόσφατα έναν μεγάλο ρόλο στην 4η σεζόν της σειρά The Boys, ως ένας χαρακτήρας ονόματι… Soldier Boy!


John: I’m legal now.

Το νόμιμο όριο ηλικίας για την κατανάλωση ελαφρών αλκοολούχων ποτών (<4% vol) στο Kansas του 1972 ήταν τα 18 έτη (σε αντίθεση με σήμερα που είναι τα 21). Ο John που είναι ήδη 19 την εποχή που γυρνά από το Βιετνάμ, μπορεί να πιεί μια μπύρα — άλλο που η μαμά του δεν τον αφήνει, γιατί του κρατάει ακόμη το ότι γράφτηκε παράνομα στο στρατό κι έφυγε για τον πόλεμο όταν ήταν ακόμη ανήλικος.


Η Mary προσπαθεί να αποθαρρύνει τη Latika από το να την ακολουθήσει στο κυνήγι, θυμίζοντάς της ότι “παραλίγο να λιποθυμίσει όταν είδε το Willard”. Το Willard είμαι μια ταινία τρόμου του 1971, της οποίας ο πρωταγωνιστικός χαρακτήρας ελέγχει με το μυαλό του τους αρουραίους και τους χρησιμοποιεί για να πάρει αιματηρή εκδίκηση από όσους τον αδίκησαν.


Carlos: Jimi, Janis, Jim Morrison. Amen.

Μετά από έναν επιτυχημένο εξορκισμό, ο Carlos κάνει τον (καθολικό) σταυρό του, αλλά πριν το “Αμήν” αναφωνεί τα ονόματα των πασίγνωστων μουσικών Jimi Hendrix, Janis Joplin, και Jim Morrison. Ένα κοινό που έχουν οι τρεις τους είναι ότι ανήκουν στο ανεπίσημο κλαμπ των διάσημων καλλιτεχνών που πέθαναν στην ηλικία των 27 ετών.


John: Maybe he was some kind of paranormal freemason then.

Οι Ελευθεροτέκτονες (πιο ευρέως γνωστοί ως Μασόνοι) είναι τα μέλη μιας μυστικής οργάνωσης που λέγεται ότι χρονολογείται από τον 13ο αιώνα και έχει πλοκάμια σε κάθε πτυχή της πολιτικής και του εμπορίου.


Mary: Ground control to “Major Tom”.

Ως άλλος Dean, η Mary μιλάει συχνά με στίχους τραγουδιών. Εν προκειμένω, πρόκειται για στίχο από το τραγούδι Space Oddity του David Bowies από το 1969.


Carlos: My bad.

Η έκφραση “My bad” (= δικό μου λάθος/φταίξιμο) έτυχε ευρείας αναγνώρισης μέσα από την ταινία Clueless του 1995, άρα εδώ θα μπορούσε να θεωρηθεί αναχρονισμός. Όμως, η πρώτη δημόσια χρήση της έκφρασης καταγράφηκε τον Ιούνιο του 1956 όταν ο διάσημος μουσικός Louis Armstrong εμφανίστηκε στο The Ed Sullivan Show. Ήταν η 8η επέτειος της εκπομπής κι ο Armstorng ευχήθηκε στον Sullivan κατά λάθος “Χαρούμενα Γενέθλια” το οποίο διόρθωσε αμέσως λέγοντας: “Χαρούμενη επέτειο. My bad.”

Μέχρι τη δεκαετία του ’70, η φράση είχε ενσωματωθεί στην αργκό της αφροαμερικανικής κοινότητας, και ιδιαίτερα αυτή που χρησιμοποιούσαν οι ερασιτέχνες μπασκετμπολίστες, κι από εκεί πέρασε αργότερα στη hip-hop μουσική.


Latika: Is no one else weirded out by the fact that there’s a giant hole in the ground in an above-the-ground cemetery?

Επειδή η Νέα Ορλεάνη βρίσκεται στο ύψος της θάλασσας (ίσως και λίγο χαμηλότερα σε κάποια σημεία), και είναι περιτριγυρισμένη από νερό, εκεί οι άνθρωποι δεν συνηθίζουν να θάβουν τους νεκρούς τους κάτω από το έδαφος, γιατί υπάρχει ο κίνδυνος ακούσιας εκταφής των φερέτρων σε περίπτωση πλημμύρας. Αυτό σημαίνει ότι οι περισσότερες ‘ταφές’ λαμβάνουν χώρα πάνω από το έδαφος, και οι νεκροί αναπαύονται σε τύμβους ή μαυσωλεία.


Το τέρας που αντιμετωπίζουν τα παιδιά στις κατακόμβες της Νέας Ορλεάνης είναι ένα “loup-garou” (προφέρεται <λουγκαρού>), το οποίο στα γαλλικά σημαίνει “λυκάνθρωπος”. Ο πραγματικός μύθος του loup-garou έχει ρίζες στην Ευρώπη και πέρασε αργότερα στον γαλλόφωνο Καναδά. Από εκεί, αναμίχθηκε με τους μύθους των ιθαγενών της Αμερικής και επανεμφανίστηκε με παραφθερμένο το όνομα (ως “Rougarou” ή κάποια παρόμοια εκδοχή της λέξης) στη Λουιζιάνα και σε όλες τις γαλλόφωνες κοινότητες της Αμερικής.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στο επεισόδιο Metamorphosis της 4ης σεζόν του Supernatural είδαμε για πρώτη φορά ένα “rugaru”. Τα Rugaru του Supernatural είναι νοήμονα όντα (παρόλο που ελέγχονται από την πείνα τους), ενώ το Loup-Garou του The Winchesters φαίνεται να έχει μόνο ζωώδη ένστικτα. Στη μυθολογία αυτού του franchise, λοιπόν, πρόκειται για διαφορετικά πλάσματα που δεν έχουν συγγένεια μεταξύ τους.


Η πρωταγωνιστική τετράδα του The Winchesters θυμίζει την ομάδα του Scooby-Doo (από το θρυλικό κινούμενο Scooby-Doo, Where Are You?). O John και η Mary αντιστοιχούν στον Fred και τη Daphne, η Lata είναι βιβλιοφάγος σαν την Velma, ενώ ο χίπης Carlos παραπέμπει κατευθείαν στον Shaggy. Το παρεάκι των Winchesters δεν έχει ομιλούντα σκύλο (ακόμη), αλλά έχει ένα ολόιδιο βανάκι!

Αξίζει να σημειωθεί ότι διακρίνεται και μια ομοιότητα με την ομάδα της Buffy Summers (από την επίσης θρυλική σειρά Buffy the Vampire Slayer), η οποία δεν είναι τυχαία, φυσικά, αφού κι εκείνης οι χαρακτήρες γράφτηκαν σαν φόρος τιμής στους χαρακτήρες του Scooby-Doo — ενώ είχαν και το παρατσούκλι “Scooby Gang”. Μάλιστα, οι παραλληλισμοί δεν σταματούν εδώ. Όπως η Buffy και η παρέα της είχαν τον Rupert Giles ως μέντορα και οδηγό στο Υπερφυσικό, έτσι και οι Winchester & Σια θα έχουν την Ada Monroe. Επίσης, το συχνότερο σημείο συνάντησης της “Scooby Gang” ήταν μια βιβλιοθήκη (που για κάποιο περίεργο λόγο ήταν σχεδόν πάντα άδεια), κάτι που φαίνεται ότι θα ισχύει και στο The Winchesters, αφού η Lata δουλεύει στη βιβλιοθήκη του Lawrence, η οποία είναι τόσο… μη-δημοφιλής προορισμός για τους κατοίκους της πόλης, που η Mary έχει εκεί κρυμμένο το οπλοστάσιό της και νοιώθει άνετα να το βγάλει όλο φάτσα φόρα για να διαλέξει τι θα πάρει μαζί της στο κυνήγι!

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Τραγούδια του επεισοδίου

Τηλεθέαση

Subscribe
Notify of
guest

0 Σχόλια
Inline Feedbacks
Δείτε όλα τα σχόλια

Τελευταία Άρθρα

Καλύτερα Επεισόδια The Winchesters

Amalia
Amalia
Με θυμάμαι να βλέπω ξένες ταινίες και σειρές πριν μάθω καλά-καλά να διαβάζω τους υπότιτλους. Αγαπημένο είδος ήταν πάντα το fantasy/sci-fi (βλ. μαγισσούλες, φαντασματάκια, υπερδυνάμεις, και τα συναφή). Ανακάλυψα το Supernatural το 2008 και ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά. Άρχισα να γράφω για το Supernatural Greece το καλοκαίρι του 2014. Δύο πράγματα πράγματα που πρέπει να ξέρετε για εμένα: λατρεύω την ποπ-κουλτούρα και τον Dean Winchester!

Περισσότερα Άρθρα