O Jensen Ackles έχει δηλώσει πολλές φορές ότι το ένα από τα αγαπημένα του επεισόδια είναι το 1×03 Dead in the Water. Θυμάται μια συγκεκριμένη σκηνή όπου έπρεπε να βουτήξει στα νερά μιας λίμνης για να σώσει ένα αγοράκι, κι έπρεπε να αναδυθεί κρατώντας στα χέρια του τον μικρό ηθοποιό. Την περιγράφει ως την πιο ‘σουρεαλιστική’ εμπειρία που είχε στην σειρά. Δυο δύτες έπρεπε να τους κρατήσουν κάτω από την επιφάνεια του νερού μέχρι ο σκηνοθέτης να φωνάξει «Πάμε!»
Ο Jensen περιγράφει το περιστατικό το 1ο τεύχος του Επίσημου Περιοδικού Supernatural:
…αλλά το Dead in the Water πάντα θα έχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Μου άρεσε αυτό που ο χαρακτήρας μου [ο Dean] έπρεπε να περάσει σε αυτό το επεισόδιο. Ήταν η πρώτη φορά που συνειδητοποίησα ποιος είναι ο Dean, και κατάφερα να βγάλω στην επιφάνεια κάποια κρυφά επίπεδά του. Πιστεύω ότι ήταν μια ωραία ιστορία, καλά σκηνοθετημένη, οπότε ναι, ήταν από τα αγαπημένα μου. Έπρεπε να κρατάω την αναπνοή μου, κρατώντας και το παιδί στα χέρια μου… Εύχομαι να μην βιώσετε ποτέ κάτι τέτοιο. Ήμασταν μέσα στο νερό, με δυο δύτες να μας τραβάνε προς τα κάτω… ήταν πολύ περίεργη αίσθηση, για την οποία δεν ήμουν προετοιμασμένος. Για να μη μιλήσω για το ότι ήμουν υπεύθυνος για τη ζωή του 10χρονου που είχα στα χέρια μου. Υποτίθεται ότι ήταν νεκρός, οπότε το σώμα του έπρεπε να είναι χαλαρό. Κολυμπάω λοιπόν, και μας κρατάω και τους δυο στην επιφάνεια με το αριστερό μου χέρι. Και όταν ο σκηνοθέτης φωνάζει «πάμε!» πρέπει να κρατήσω την αναπνοή μου, να κρατήσει κι ο μικρός την αναπνοή του, και να έχουμε τους δύτες να μας τραβάνε προς τα κάτω. Μετά την πρώτη φορά, απελευθερώθηκα από τους δύτες και τινάχτηκα προς την επιφάνεια. Και θυμάμαι η πρώτη μου σκέψη ήταν «Οκέι, μισό λεπτό – θα χρειαστώ λίγο χρόνο να συνέλθω.» Αλλά ευτυχώς η πρώτη λήψη ήταν καλή και δεν χρειάστηκε να το ξανακάνουμε.
Πραγματικα πολυ ωραιο επεισοδιο, απ’τα αγπημενα μου!