Review – Supernatural – 12×14 The Raid

30
21

Review – Supernatural – 12×14 The Raid

Αυτό το επεισόδιο σκιαγραφεί με τον καλύτερο τρόπο αυτό που σας έλεγα το καλοκαίρι πως οι Βρετανοί είναι ιδανικοί ‘αντίπαλοι’ για τη φετινή σεζόν, και το λόγο για τον οποίο το storyline τους τελικά μου αρέσει εξίσου με το έτερο storyline της 12ης σεζόν με τον Εωσφόρο και το Νεφελίμ, κι ας είναι -φαινομενικά- πιο απλοϊκό… Με τους Βρετανούς ΑτΓ η σειρά πήρε μια ανάσα ‘προσγείωσης’ (αναγκαία, μετά το ταβάνι που χτύπησε η σειρά με την Amara), και με τη Mary ως επίπρόσθετο στοιχείο στην εξίσωση, οι ισορροπίες έχουν αλλάξει (προς το καλύτερο), και ανακαλύπτουμε νέες πτυχές των αγαπημένων μας χαρακτήρων, εισερχόμενοι ταυτόχρονα στον κόσμο των κυνηγών, που δεν είχαμε δει ποτέ μέσα από τα μάτια άλλων πέραν των Winchesters.

Το επεισόδιο ξεκίνησε ακριβώς εκεί που μας είχε αφήσει το προηγούμενο, με τη Mary να αποκαλύπτει στα αγόρια της ότι δουλεύει με τους Βρετανούς ΑτΓ εδώ και μήνες. Ο Dean εκφράζει το θυμό του για την προδοσία, και για πρώτη φορά στη φετινή σεζόν έχει απόλυτο δίκιο! Για πρώτη φορά, τα μούτρα που της κρατάει και όσα της λέει, είναι πολύ σκληρά, αλλά απολύτως δικαιολογημένα, και δεν φαίνονται σαν καπρίτσια ενός 15χρονου. Κι όταν η καταπληκτική αυτή σκηνή κλείνει με το «Mary, να η πόρτα«, εκεί πραγματικά ανατρίχιασα.

Η αφήγηση πηδάει 3 μέρες αργότερα με άλλη μια δυνατή σκηνή, ανάμεσα στα αδέρφια αυτή τη φορά. Ο Sam αμφιταλαντεύεται, θέλει να δώσει άλλη μια ευκαιρία στη Mary (γιατί είναι η μαμά τους όπως και να το κάνουμε), αλλά ο Dean, ακόμα θυμωμένος, τον παίρνει από τα μούτρα και του λέει ότι πρέπει να «διαλέξει στρατόπεδο» και να σταματήσει να το παίζει Ελβετία.

Για να είμαι ειλικρινής, όσα δίκια και να δίνω στον Dean, θα δρούσα όπως ο Sam σε αυτήν την περίπτωση, ο οποίος, όπως πάντα, δεν αφήνει το συναίσθημα να τον κυριεύσει και πράττει με τη λογική του. Ενόσω ο Dean πάει να τα πιει (πρωινιάτικα), ο Sam πάει να βρει τη Mary στην προσωρινή βάση των Βρετανών. Κρατάει αμυντική στάση φυσικά, αλλά κάθεται να τους ακούσει. Οι Βρετανοί σχεδιάζουν να εξαλείψουν όλους τους βρυκόλακες από τις ΗΠΑ και έχουν σαν στόχο τους τον Άλφα-Βρυκόλακα.

Το σχέδιο φαίνεται φιλόδοξο και οι εμπλεκόμενοι, αν και θεωρητικά καταρτισμένοι, είναι άπειροι όσον αφορά το πραγματικό κυνήγι. Κι αυτό αποδεικνύεται με τον χειρότερο τρόπο, όταν οι βρυκόλακες, με επικεφαλής τον Άλφα, επιτίθενται στη βάση και τους πιάνουν «με τα βρακιά κατεβασμένα» που λένε…

Η επίθεση των βαμπίρ προκαλεί τεράστιες απώλειες στους Βρετανούς, αφού η οργάνωση της βάσης και οι ικανότητες των φυλάκων ήταν πραγματικά για κλάματα. Ο Sam ουσιαστικά τους έσωσε όλους, έχοντας τη ‘συνταγή’ για να φτιάξουν σφαίρες για το Colt, και σκοτώνοντας τον Άλφα (τελικά αυτός δεν ήταν ανάμεσα στα 5 πλάσματα που δεν σκοτώνει το θρυλικό όπλο…)

Να τα ακούει ο Ketch αυτά, που θεωρούσε τη Mary τον μοναδικό Winchester που έχουν ανάγκη για να κάνουν τη δουλειά τους! Ο Mick βέβαια, του υπενθύμισε πως τα μεγάλα κεφάλια των Βρετανών (αναρωτιέμαι πότε θα τους γνωρίσουμε αυτούς) θέλουν όλους τους Winchesters με το μέρος τους. Προφανώς, κάτι περισσότερο θα ξέρουν αυτοί. Μέχρι το τέλος του επεισοδίου, οι Βρετανοί έχουν στρατολογήσει και τον Sam, τώρα τους μένει μόνο ο Dean, ο οποίος θεωρώ ότι θα είναι κομματάκι πιο δύσκολο να πειστεί…

***

Ποιός θα περίμενε ότι ένα επεισόδιο με βρυκόλακες (που είναι από το τρίπτυχο πλασμάτων που έχουμε φάει στη μάπα στη σειρά) θα είχε τόσο ενδιαφέρον; Αυτό συνέβη γιατί τα βαμπίρια είχαν ουσιαστικά βοηθητικό ρόλο στην ιστορία του επεισοδίου που ήταν αφιερωμένο στην ανάπτυξη των χαρακτήρων. Μάθαμε πάρα πολλά πράγματα για τους Βρετανούς, για την οργάνωσή τους (ή την έλλειψη αυτής), για την προβληματική δυναμική μεταξύ του εκτελεστή Ketch και του γραφειοκράτη Mick, για το ότι παρά τα χρήσιμα γκατζετάκια δεν έχουν πραγματική εμπειρία από κυνήγι και ότι οι πληροφορίες τους δεν είναι πάντα σωστές…

Ο Ketch ήταν κεντρικό πρόσωπο του επεισοδίου. Τον βλέπουμε να είναι τυχοδιώκτης και να μην τα πάει καλά με τους υπόλοιπους συναδέλφους. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του δουλεύει για τους Βρετανούς γιατί του προσφέρουν έναν τρόπο να εκτονώνει τη δίψα του για βία. (Psycho alert!) Προσπαθεί να πιάσει φιλίες με τον Dean (δεν του’κατσε η Mary του γλίτση και τώρα κινείται προς άλλον Winchester), εκμεταλλευόμενος τα δυο κοινά που έχουν: το αλκοόλ και τη βία. Φτάνει σε σημείο να πει ότι είναι ίδιοι, ότι είναι και οι δυο φονιάδες. Ναι, σίγουρα, έχουν κάποια κοινά, αλλά με τίποτα δεν είναι από την ίδια στόφα, κι αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στη σκηνή που ο Ketch πλακώνει στο ξύλο την βρυκολακίνα για να του πει που είναι οι υπόλοιποι. Ο Dean ποτέ δεν θα ήταν τόσο αχρείαστα βίαιος. Μπορεί να είναι αγριάνθρωπος, αλλά δεν είναι απάνθρωπος. Μόνο όταν ήταν υπό την επήρεια του Σημαδιού τον είδαμε να χρησιμοποιεί βία για χάρη της βίας. Και εδώ γεννάται το ερώτημα: πόσο σάπια είναι η ψυχή του Ketch, ρε φίλε; (Παρεμπιπτόντως, πόσο ταιριαστοί ήταν με την παλαβή την Toni; Μα γιατί χώρισαν; Και τι στοίχημα πάτε ότι το παιδί της είναι δικό του; )

Θα κλείσω το review με δυο λόγια για τους Winchesters… Η επιστροφή της Mary σίγουρα έχει αλλάξει τη δυναμική των πρωταγωνιστικών χαρακτήρων και ποτέ πριν στη σεζόν που διανύουμε δεν φάνηκε τόσο έντονα όσο στο σημερινό επεισόδιο. Τα δυο αδέρφια δεν είναι πια μόνα τους, και δεν είναι πια αρρωστημένα κολλημένοι ο ένας στον άλλο. Βρήκαν άλλον έναν να προσκολληθούν… Το κακό είναι ότι η Mary δεν είναι η τυπική μαμά, είναι ανεξάρτητη και σκληρό καρύδι, και αν χρειαστεί θα στα πει έξω από τα δόντια. Με κάθε επεισόδιο που περνάει βλέπω όλο και περισσότερο πόσο μοιάζει ο Sam στη Mary, και νοιώθω πως η απόφαση να αρχίσει να δουλεύει με τους ΑτΓ, θα σταθεί λόγος να τσακωθούν τα αδέρφια φέτος, και ότι η Team Free Will θα χωριστεί σε δυο στρατόπεδα: τον Sam με τη Mary από τη μια μεριά και τον Dean με τον Cas (default setting) από την άλλη.

Η τελική απόφαση του Sam με ξένισε λίγο, ειδικά αν αποφασίσει να την κρατήσει (και αυτός) μυστικό από τον Dean. Υποθέτω αναγνώρισε τα εν δυνάμει θετικά αποτελέσματα που θα μπορούσε να έχει η συνεργασία τους, αν συνδυάσουν την πρακτική εμπειρία των κυνηγών με την αστείρευτη εφευρετικότητα και πηγή γνώσεων για το Υπερφυσικό των Ανθρώπων των Γραμμάτων…

Είδαμε σε όλο της το μεγαλείο την προβληματική λογική τους που στοχεύει στην εξάλειψη όλων των τεράτων αδιακρίτως. Εμείς όμως, στα 12 χρόνια της σειράς έχουμε δει τους Winchesters να συναντούν και ειρηνικά τέρατα. Ο Sam γιατί το παραβλέπει αυτό; Οι Βρετανοί αυτή τη στιγμή κάνουν γενοκτονία – και δεν μπορώ παρά να εντοπίσω κάποιους παραλληλισμούς με τους ιθαγενείς της Αμερικής. Δεν ξέρω αν είναι επιτηδευμένο μήνυμα των παραγωγών, αλλά βλέπουμε τους ‘εισβολείς’ Βρετανούς να συνεχίζουν να είναι της νοοτροπίας «καλός Ινδιάνος είναι μόνο ο νεκρός Ινδιάνος» (όπου «Ινδιάνος» βάλε «υπερφυσικό πλάσμα» και είσαι μέσα στο πως σκέφτονται οι ΒΑτΓ ). Οι Winchesters εδώ και πάρα πολλά χρόνια έχουν συνειδητοποιήσει ότι αυτή η σαρωτική νοοτροπία είναι λανθασμένη. Γι’αυτό μου έκανε τόση εντύπωση η απόφαση του Sam να κάνει αυτήν την συμμαχία. Συμφωνεί με αυτή τη νοοτροπία ξαφνικά ή έχει σκοπό να τους πολεμήσει εκ των έσω; Θέλει τόσο πολύ να αποκτήσει μια ‘φυσιολογική ζωή’ που ξαφνικά ο σκοπός αγιάζει τα μέσα; Και πόσο υπεράνω μου φάνηκε το τελευταίο του σχόλιο στον Mick, να του δώσει λίγο χρόνο για να πείσει και τον Dean; Τον τρώει ο κώλος του για καυγά! Πάνω που είχα αρχίσει να τον ξανασυμπαθώ τον μικρό Winchester πάει και κάνει αυτό και μου κλονίζει ξανά την πίστη μου σε αυτόν… (Εσείς τι λέτε; Πως σας φάνηκε η απόφαση του Sam να συνεργαστεί με τους Βρετανούς; )

ΥΓ 1 : Επειδή γενικά τον Jared Padalecki δεν τον έχω και σε τρελή εκτίμηση ως ηθοποιό (άσχετα αν σαν άνθρωπο τον πάω με χίλια), το έχω σαν τάμα κάθε φορά που μου αρέσει η ερμηνεία του να το αναφέρω ξεχωριστά! Λοιπόν, μου άρεσε πάρα πολύ στο επεισόδιο. Τόσο ο βουβός πόνος του στη συνειδητοποίηση της προδοσίας της Mary, όσο και στη σκηνή που βλέπει το Colt μετά από τόσα χρόνια. Το βλέμμα του μου τα είπε όλα. (Στον Jensen εννοούνται τα συγχαρητήρια, φυσικά. Η σκηνή που τα χώνει στη Mary και φεύγει, όλα τα λεφτά!)

ΥΓ 2 : Castiel, που είσαι;;; Μας λείπεις!!

Βαθμολογία: 9/10

Πώς σας φάνηκε το 12x14 The Raid;

View Results

Loading ... Loading ...