Μια γιορτή ανάμεσα στην ιστορία και το μυστήριο
Το Halloween (προφ. <χάλογουϊν>) γιορτάζεται σε διάφορες χώρες του κόσμου, την νύχτα της 31ης Οκτωβρίου, πριν τη μέρα των Αγίων Πάντων που είναι η 1η Νοεμβρίου. Η λέξη «Halloween», εξάλλου, προέρχεται από τη σύντμηση της φράσης «All Hallows Eve», δηλαδή της Παραμονής των Αγίων Πάντων.
Η ημερομηνία και η προέλευση του Halloween
Οι πιστοί ξεκίνησαν να τιμούν τους Αγίους Πάντες το 609 μ.Χ., στις 14 Μαΐου, αλλά ο Πάπας Γρηγόριος 4ος μετέφερε τον εορτασμό στην 1η Νοεμβρίου. Μια εκδοχή υποστηρίζει ότι η πόλη της Ρώμης δεν μπορούσε να στεγάσει τον μεγάλο αριθμό των πιστών που συνέρρεαν τον Μάιο και γι’ αυτό επέλεξαν μια ημερομηνία τον χειμώνα, όταν θα συγκεντρωνόταν λιγότερος κόσμος. Άλλοι υποστηρίζουν ότι ο Πάπας μετέφερε τον εορτασμό ακριβώς για να συμπέσει με τις αρχαίες δοξασίες γύρω από τη συγκεκριμένη ημερομηνία.
Το Halloween θυμίζει σαν ιδέα τις ελληνικές Απόκριες, όμως διαφοροποιείται κατά πολύ από αυτές, καθώς έχει περισσότερο μυστικιστική χροιά. Αποτελεί εξέλιξη της αρχαίας Κελτικής γιορτής του Samhain (προφ. <σόγουϊν>), που ήταν η Γιορτή των Νεκρών. “Samhain” στα παλιά ιρλανδικά σημαίνει «τέλος του καλοκαιριού». Για τους Κέλτες, η 31η Οκτωβρίου σημάδευε το τέλος της συγκομιδής και την αρχή του χειμώνα, ενώ η αλλαγή της εποχής αποτελούσε ταυτόχρονα μια γέφυρα ανάμεσα στον πάνω κόσμο και στον κόσμο των νεκρών. Οι παραδόσεις λένε ότι τη συγκεκριμένη μέρα ερχόμαστε πιο κοντά με τον κόσμο των πνευμάτων. Επίσης, σύμφωνα με αυτές, η μαγεία δυναμώνει και κάθε είδους υπερφυσική δραστηριότητα παρουσιάζει έξαρση.
Τα χρώματα και τα εδέσματα του Halloween
Στη σημερινή της μορφή, η γιορτή δεν ασχολείται πια με τα φαντάσματα και τα κακά πνεύματα, αλλά περισσότερο με τη διασκέδαση, τις γιορταστικές μεταμφιέσεις και τα γλυκίσματα. Με την πάροδο των χιλιετιών, η γιορτή εξελίχθηκε από σκοτεινή παγανιστική τελετή σε μέρα χαράς και μεταμφιέσεων, παίρνοντας πιο ‘χριστιανικό’ χρώμα, με εύθυμες παρελάσεις και κεράσματα γλυκών σε παιδιά και ενήλικες.
Το πορτοκαλί και το μαύρο είναι τα χρώματα που χαρακτηρίζουν τη γιορτή. Το πορτοκαλί συμβολίζει τη φθινοπωρινή σοδειά, ενώ το μαύρο συμβολίζει γενικά τον ‘Άλλο Κόσμο’.
Σύμφωνα με μια παράδοση, οι άνθρωποι απέφευγαν το κρέας την παραμονή των Αγίων Πάντων. Αυτό εξηγεί την πληθώρα των νηστίσιμων εδεσμάτων που έχουν συνδεθεί με την ημέρα, όπως οι κολοκύθες, τα καραμελωμένα μήλα κ.ά.
Μασκάρεμα
Μια εξήγηση για το έθιμο του μασκαρέματος είναι ότι παλιά οι άνθρωποι πίστευαν πως οι ψυχές των πεθαμένων περιπλανώνται στη Γη ως την Ημέρα των Αγίων Πάντων. Το βράδυ, λοιπόν, πριν από τη γιορτή, πριν από το Halloween δηλαδή, οι ψυχές είχαν την τελευταία τους ευκαιρία να εκδικηθούν όποιον τους έκανε κακό ενώ ζούσαν. Έτσι, όσοι θεωρούσαν ότι υπήρχε λόγος να ανησυχούν μεταμφιέζονταν για να μην τους αναγνωρίσει το πνεύμα που ζητούσε εκδίκηση.
Οι τρομακτικές στολές αποτελούν σήμερα αναπόσπαστο κομμάτι του Halloween. Όμως, οι μεταμφιέσεις έχουν βαθύτερες ρίζες.
Στην Ιρλανδία και στη Σκωτία, άνθρωποι φορούσαν μάσκες και παράξενα ρούχα κατά τη διάρκεια των εορτασμών.
Ορισμένες λαϊκές ερμηνείες συνέδεαν τις μεταμφιέσεις με την προστασία από τα πνεύματα. Σύμφωνα με αυτές, η αλλαγή εμφάνισης μπορούσε να μπερδέψει ή να τρομάξει ανεπιθύμητους επισκέπτες.
Παράλληλα, οι μάσκες εξυπηρετούσαν έναν πιο καθημερινό σκοπό: επέτρεπαν στους συμμετέχοντες να κάνουν φάρσες και να διασκεδάζουν χωρίς να τους αναγνωρίζουν εύκολα.
Σταδιακά, οι μεταμφιέσεις απέκτησαν περισσότερους χαρακτήρες.
Μάγισσες, σκελετοί, φαντάσματα και δαίμονες συνυπήρξαν με ήρωες της λογοτεχνίας και του κινηματογράφου. Αργότερα, ο κόσμος πρόσθεσε υπερήρωες, γνωστούς τηλεοπτικούς χαρακτήρες και κάθε είδους δημιουργική στολή.
Έτσι, το Halloween εξελίχθηκε σε μια μεγάλη γιορτή της φαντασίας.
Οι σέξι νοσοκόμες, οι σέξι δασκάλες, τα σέξι αγγελάκια ή διαβολάκια και γενικά τα αποκαλυπτικά κοστούμια που συναντάμε κατά κόρον στο Halloween έγιναν μόδα μόνο τις τελευταίες δεκαετίες.
Trick or treat
Οι ρίζες του εθίμου του «trick or treat» (= φάρσα ή κέρασμα), που θέλει τα μικρά παιδιά να φορούν μεταμφιέσεις και να πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι μαζεύοντας γλυκά, φθάνουν στον 16ο αιώνα. Ιρλανδοί, Σκωτσέζοι και Ουαλοί φορούσαν μάσκες και επισκέπτονταν διάφορα σπίτια, απαγγέλλοντας ποιήματα ή και ολόκληρα τραγούδια με αντάλλαγμα φαγητό. Αντιπροσώπευαν τις παλιές θεότητες του χειμώνα που απαιτούσαν ανταλλάγματα για καλή τύχη.
Το σκανδαλιάρικο πνεύμα της βραδιάς και η αχαλίνωτη διασκέδαση έχουν επίσης ιστορία πολλών χρόνων. Από τον 18ο αιώνα, στην Ιρλανδία και στα Highlands της Σκωτίας, οι άνθρωποι συνήθιζαν να κάνουν φάρσες τη συγκεκριμένη μέρα.
Κατά τον Μεσαίωνα, σε περιοχές της Βρετανίας υπήρχε το έθιμο του souling.
Άνθρωποι επισκέπτονταν σπίτια και ζητούσαν φαγητό ή ειδικά γλυκίσματα, γνωστά ως soul cakes. Σε αντάλλαγμα, υπόσχονταν να προσευχηθούν για τις ψυχές των νεκρών.
Jack-o-lantern
Σήμα κατατεθέν της γιορτής είναι επίσης τα λεγόμενα «jack-o-lanterns», φαναράκια φτιαγμένα από πραγματικές κολοκύθες, πάνω στις οποίες οι άνθρωποι χαράζουν ανθρώπινα χαρακτηριστικά, άλλοτε πιο αστεία και άλλοτε πιο τρομακτικά. Οι άνθρωποι τα χρησιμοποιούν για να διώχνουν, υποτίθεται, τα κακά πνεύματα που, όπως είπαμε, σύμφωνα με τις δοξασίες, είναι ιδιαίτερα ενεργά τη συγκεκριμένη ημέρα.
Το έθιμο των jack-o-lanterns έχει τις ρίζες του σε έναν παλιό ιρλανδικό μύθο, αυτόν του μπαγαπόντη Jack:
Ο Jack είχε καλέσει τον Διάβολο να πιούνε ένα ποτό μαζί. Όμως, ο Jack δεν ήθελε να πληρώσει για το ποτό του και έτσι έπεισε τον Διάβολο να μεταμορφωθεί σε νόμισμα ώστε να μπορέσουν να πληρώσουν για τα ποτά τους. Ο Διάβολος λοιπόν πήρε τη μορφή νομίσματος, αλλά ο Jack, αντί να πληρώσει, τον έβαλε στην τσέπη του, δίπλα σε έναν σταυρό, κι έτσι ο Διάβολος δεν μπορούσε να πάρει την κανονική του μορφή. Ύστερα από πολλά παρακάλια, ο Jack αποφάσισε να τον ελευθερώσει, αρκεί ο Διάβολος να του υποσχόταν ότι δεν επρόκειτο να τον ενοχλήσει για έναν χρόνο και ότι δεν θα διεκδικούσε την ψυχή του όταν θα πέθαινε.
Έτσι πέρασε ο χρόνος και ο Διάβολος ξαναεμφανίστηκε την ώρα που ο Jack προσπαθούσε να κόψει ένα φρούτο από κάποιο δέντρο. Ζήτησε λοιπόν από τον Διάβολο να ανέβει στο δέντρο και να του κόψει ένα φρούτο. Ο Διάβολος ανέβηκε και ο Jack γρήγορα γρήγορα σκάλισε έναν σταυρό στον κορμό του δέντρου. Ο Jack είχε παγιδεύσει ξανά τον Διάβολο. Γι’ αυτό, ο Διάβολος παρακάλεσε τον Jack να τον ελευθερώσει και του υποσχέθηκε ότι δεν θα τον ενοχλούσε για δέκα ολόκληρα χρόνια. Έτσι, ο Jack τον ελευθέρωσε.
Πέρασαν αρκετά χρόνια και ο Jack πέθανε. Πήγε στον Παράδεισο, όμως ο Θεός δεν τον δέχτηκε, καθώς ο Jack ήταν ένας άνθρωπος μίζερος και κακός. Έτσι, ο Θεός τον έστειλε στην Κόλαση. Όμως, ούτε ο Διάβολος τον ήθελε και του θύμισε την υπόσχεση που του είχε δώσει παλιότερα. Είπε λοιπόν στον Jack να φύγει. Όμως ο Jack τον ρωτάει: «Πώς θα φύγω; Έξω έχει σκοτεινιά». Τότε ο Διάβολος πήρε ένα αναμμένο κάρβουνο και του το έδωσε για να πορευθεί μέσα στη νύχτα. Ο Jack έβγαλε τότε ένα ραπάνι (που πάντα κουβαλούσε μαζί του, καθώς ήταν ένα από τα πιο αγαπημένα του φαγητά), το χάραξε και έβαλε μέσα το κάρβουνο. Από τότε περιπλανιέται στον κόσμο, μην μπορώντας να βρει κάποιο μέρος να αναπαύσει την ψυχή του.
Έτσι, κάθε Halloween, οι Ιρλανδοί σκάλιζαν ραπάνια, πατάτες και κολοκύθες, έβαζαν μέσα ένα κερί και τα τοποθετούσαν κοντά σε παράθυρα, ώστε να κρατούν μακριά τα κακά πνεύματα και κυρίως το πνεύμα του Jack. Οι μετανάστες από την Ευρώπη προς τις ΗΠΑ ήταν οι πρώτοι που χρησιμοποίησαν κολοκύθες για τα φαναράκια τους, για τον απλούστατο λόγο ότι τις έβρισκαν εύκολα και ήταν φθηνές.
Πώς έγινε διάσημο στην Αμερική;
Τον 19ο αιώνα, πολλοί Ιρλανδοί και Σκωτσέζοι μετανάστες μετέφεραν τα έθιμά τους στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Εκεί, το Halloween εξελίχθηκε σταδιακά σε μια διαφορετική γιορτή, με οργανωμένες εκδηλώσεις και δραστηριότητες για παιδιά.
Κατά τον 20ό αιώνα, το Trick or Treat απέκτησε μεγάλη δημοτικότητα. Ιδιαίτερα μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλές αμερικανικές γειτονιές άρχισαν να το καθιερώνουν ως σταθερή παράδοση.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι τα παιδιά δεν έπαιρναν πάντοτε σοκολάτες και καραμέλες. Παλαιότερα, τα κεράσματα περιλάμβαναν φρούτα, ξηρούς καρπούς ή μικρά δώρα.
Οι συσκευασμένες καραμέλες κυριάρχησαν πολύ αργότερα.
Οι μάγισσες, οι μαύρες γάτες και τα υπόλοιπα σύμβολα του Halloween
Το Halloween δεν περιορίζεται στις κολοκύθες.
Μάγισσες, φαντάσματα, σκελετοί, νυχτερίδες και μαύρες γάτες δημιουργούν την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα της γιορτής.
Οι ευρωπαϊκές παραδόσεις περί μαγείας, μαζί με τις εικόνες που διαμόρφωσαν η λογοτεχνία και η λαϊκή φαντασία, έφεραν τις μάγισσες κοντά στο Halloween.
Οι μαύρες γάτες απέκτησαν σκοτεινό συμβολισμό εξαιτίας μεσαιωνικών δεισιδαιμονιών. Σε ορισμένες παραδόσεις, οι άνθρωποι τις συνέδεαν με μάγισσες και υπερφυσικές δυνάμεις.
Οι νυχτερίδες ενισχύουν την απόκοσμη αισθητική της γιορτής. Άλλωστε, αποτελούν νυκτόβια ζώα που η ανθρώπινη φαντασία έχει συνδέσει με το σκοτάδι.
Τα φαντάσματα θυμίζουν τις παλαιότερες δοξασίες για την επιστροφή των νεκρών.
Αργότερα, ο κινηματογράφος πρόσθεσε καινούργιες μορφές στον κόσμο του Halloween. Βρικόλακες, λυκάνθρωποι, ζόμπι και διάσημοι δολοφόνοι ταινιών τρόμου έγιναν αγαπημένες επιλογές για μεταμφιέσεις.
Παράλληλα, ο κόσμος καθιέρωσε το πορτοκαλί και το μαύρο ως τα χαρακτηριστικά χρώματα της γιορτής, καθώς παραπέμπουν στο φθινόπωρο και στη σκοτεινή αισθητική της.
Τα ξεχασμένα έθιμα του Halloween
Πέρα από τα γλυκά και τις κολοκύθες, η ιρλανδική παράδοση διατηρεί και άλλα ενδιαφέροντα έθιμα.
Μήλα και προβλέψεις για το μέλλον
Οι αγγλόφωνοι αποκαλούν ένα δημοφιλές παιχνίδι bobbing for apples. Οι συμμετέχοντες προσπαθούν να πιάσουν με το στόμα μήλα που επιπλέουν στο νερό.
Παράλληλα, παλαιότερα παιχνίδια χρησιμοποιούσαν μήλα, λάχανα και άλλα αντικείμενα για να προβλέψουν τον μελλοντικό γάμο ενός ανθρώπου.
Φυσικά, επρόκειτο για λαϊκές δοξασίες και παιχνίδια, όχι για πραγματικές μεθόδους πρόβλεψης.
Το Barmbrack και το κρυμμένο δαχτυλίδι
Στην Ιρλανδία, ένα παραδοσιακό έδεσμα του Halloween είναι το barmbrack, ένα γλυκό ψωμί με αποξηραμένα φρούτα.
Σε μια γνωστή εκδοχή του εθίμου, οι παρασκευαστές έκρυβαν ένα δαχτυλίδι μέσα στο ψωμί. Η παράδοση έλεγε ότι όποιος έβρισκε το δαχτυλίδι στο κομμάτι του θα παντρευόταν σύντομα.
Ο μυστηριώδης Púca
Στην ιρλανδική λαογραφία συναντάμε και τον Púca, ένα υπερφυσικό πλάσμα που εμφανίζεται σε πολλές διαφορετικές ιστορίες.
Ορισμένες παραδόσεις το συνδέουν με τη νύχτα του Halloween. Μάλιστα, υπήρχε η δοξασία ότι ο Púca μπορούσε να μολύνει ή να καταστρέψει τα άγρια φρούτα μετά τη συγκεκριμένη περίοδο.
Οι ιστορίες αυτές αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα του τρόπου με τον οποίο η λαογραφία επηρέαζε τις καθημερινές συνήθειες.
Πώς γιορτάζεται σήμερα το Halloween;
Σήμερα, το Halloween αποτελεί μεγάλη πολιτιστική και εμπορική γιορτή, ιδιαίτερα στη Βόρεια Αμερική.
Οικογένειες διακοσμούν τα σπίτια τους, σχολεία διοργανώνουν εκδηλώσεις και παιδιά συμμετέχουν στο Trick or Treat.
Παράλληλα, πολλά πάρκα ψυχαγωγίας προσφέρουν θεματικές εμπειρίες τρόμου, ενώ οι κινηματογραφικές αίθουσες και οι πλατφόρμες προβολής αναδεικνύουν ταινίες του είδους.
Στην Ιρλανδία, η γιορτή διατηρεί ισχυρότερους δεσμούς με παλιότερα τοπικά έθιμα.
Σε άλλες χώρες, το Halloween αποτελεί κυρίως αφορμή για μεταμφιέσεις, διακόσμηση και διασκέδαση.
Γιορτάζεται το Halloween στην Ελλάδα;
Στην Ελλάδα, το Halloween δεν αποτελεί παραδοσιακή γιορτή όπως οι Απόκριες.
Επιπλέον, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τους Αγίους Πάντες την πρώτη Κυριακή μετά την Πεντηκοστή και όχι την 1η Νοεμβρίου.
Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, το Halloween έχει αποκτήσει μεγαλύτερη παρουσία στη χώρα μας.
Θεματικά πάρτι, διακοσμημένες βιτρίνες και εκδηλώσεις τρόμου εμφανίζονται ολοένα συχνότερα κατά τις τελευταίες ημέρες του Οκτωβρίου.
Παρότι οι μεταμφιέσεις θυμίζουν τις ελληνικές Απόκριες, οι δύο γιορτές έχουν διαφορετική ιστορία και θρησκευτικό υπόβαθρο.
Είναι το Halloween σατανιστική γιορτή;
Η σύνδεση του Halloween με πνεύματα, δαίμονες και μάγισσες έχει δημιουργήσει πολλές παρεξηγήσεις.
Ωστόσο, η ιστορική του διαδρομή δεν επιτρέπει έναν τόσο απλό χαρακτηρισμό.
Το Halloween συνδυάζει εποχικές παραδόσεις, χριστιανικές επιρροές, λαϊκές δοξασίες και σύγχρονα έθιμα.
Οι αναφορές στο υπερφυσικό αποτελούν σημαντικό κομμάτι της αισθητικής του. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η συμμετοχή σε μια γιορτή Halloween αποτελεί από μόνη της κάποια σατανιστική τελετουργία.
Για τους περισσότερους ανθρώπους, πρόκειται για μια ευκαιρία διασκέδασης, δημιουργικότητας και επαφής με τις ιστορίες τρόμου.
Μια νύχτα γεμάτη ιστορίες και μυστήριο
Από τα παλιά ιρλανδικά χωριά μέχρι τις σύγχρονες αμερικανικές γειτονιές, το Halloween έχει αλλάξει πολλές φορές μορφή.
Οι μεταμφιέσεις έγιναν πιο εντυπωσιακές, οι κολοκύθες αντικατέστησαν τα γογγύλια και οι παλιές φάρσες μετατράπηκαν σε παιχνίδια με γλυκά.
Ωστόσο, οι ιστορίες για φαντάσματα, πνεύματα και μυστηριώδεις επισκέπτες εξακολουθούν να βρίσκονται στην καρδιά του.
Ίσως αυτή να είναι και η μεγαλύτερη γοητεία του Halloween: για μία νύχτα, ο κόσμος του τρόμου γίνεται μέρος της καθημερινότητάς μας.
Και κάπου εκεί έξω, σύμφωνα με τον παλιό ιρλανδικό θρύλο, ο Stingy Jack εξακολουθεί να περιπλανιέται στο σκοτάδι, αναζητώντας έναν τόπο όπου θα μπορέσει επιτέλους να αναπαυθεί.





Ωραίο άρθρο! Δεν ήξερα τον μύθο για την κολοκύθα, το τέλος του μού θυμίζει τον τίτλο του 3.16, το “no rest for the wicked”.