Για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά σας καλωσορίζω στη στήλη My Super-Watchlist, την ολοδική μου γωνίτσα στο Supernatural Greece, όπου σχολιάζω κάθε μήνα όσα παρακολουθώ. Πάμε, λοιπόν, να σας γράψω δυο λογάκια (ΧΩΡΙΣ SPOILERS) για όλα όσα είδα μέσα στο Σεπτέμβρη.
Όπως πάντα, στην αντίστροφη μέτρηση συγκαταλέγω μόνο ό,τι είδα στην πλήρη μορφή του (ταινίες, θεατρικές παραστάσεις ή ολόκληρες σεζόν σειρών), ξεκινώντας από το πιο αδύναμο entry.
Νέο feature: Οι καρδούλες ♥ στο τέλος κάθε κριτικής δείχνουν πόσο μου άρεσε η κάθε προβολή. Αν δείτε 5, σημαίνει ότι λάτρεψα! Αν, πάλι δείτε τετράγωνο ▬ θα καταλάβετε ότι δεν πήγε καθόλου καλά το πράμα…

#7 Yesterday (ταινία)
Ο Jack είναι ένας αποτυχημένος μουσικός που ξυπνά μια μέρα και συνειδητοποιεί ότι είναι ο μοναδικός άνθρωπος στον κόσμο που θυμάται τους Beatles — έτσι, αποφασίζει να γίνει διάσημος, οικειοποιούμενος τα τραγούδια τους. Το Yesterday υπολείπεται των προσδοκιών που δημιουργεί η περίληψή του. Είναι μια γλυκιά και χαριτωμένη ταινία φαντασίας, που στηρίζεται στη μουσική νοσταλγία, αλλά προχωρά άνευρα και τελικά δεν αναπτύσσει επαρκώς την ιντριγκαδόρικη κεντρική ιδέα του. ♥♥

#6 Star Trek: Strange New Worlds (κύκλος 3)
Αυτή η σεζόν τα είχε όλα: ένα γαμήλιο επεισόδιο, ένα κλασικό whodunnit, ένα mockumentary, κάμποσα δραματικά και κανα-δυο χιουμοριστικά (ο θεός να τα κάνει). Δεν της έλειψε ο πειραματισμός, όπως πάντα, αλλά εδώ τα ρίσκα της δεν ευωδόθηκαν. Από την αχρείαστα ταραχώδη ερωτική ζωή του Spock μέχρι τη βιαστική ανατροπή του φινάλε, η σεναριακή συνοχή της σεζόν φάνηκε να ζορίζεται σε πολλά σημεία. Συνολικά ήταν η πιο αδύναμη από τις 3 μέχρι τώρα. Ξεχώρισα μόνο το προτελευταίο επεισόδιο Terrarium, το οποίο εστίασε -επιτέλους- στο χαρακτήρα της Ortegas. ♥♥

#5 Countdown (κύκλος 1)
Δεν θα πω ψέματα, την ξεκίνησα και την ολοκλήρωσα μόνο για χάρη του Jensen Ackles. Αν δεν είχα την αδυναμία που του έχω, θα σας περιέγραφα τώρα τον πανηγυρικό τρόπο με τον οποίο την παράτησα. Αμερικανιά ολκής, λοιπόν, με ό,τι κλισέ έχει να μας προσφέρει το είδος. Είναι αρκετά καλογυρισμένη βέβαια (χρήμα Amazon γαρ), οι σκηνές δράση είναι χορταστικές, ο Jensen κουβαλάει (αντικειμενικά τώρα), αλλά απο σενάριο πάσχει. Όλα να τα δεχτώ λόγω είδους, αλλά πως τους ήρθε να ολοκληρώσουν βεβιασμένα το κεντρικό storyline και να εισάγουν έναν νέο κακό και μια δεύτερη υπόθεση 3 επεισόδια πριν το τέλος και να τα αφήσουν όλα στον αέρα; Μάλλον έχουν εμπιστοσυνη ότι θα πάρουν το πράσινο φως για συνέχεια. Εγώ πάντως δεν νομίζω να τη δω…♥♥

#4 Wayward (μίνι-σειρά)
Η προηγούμενη δουλειά δια χειρός Mae Martin, η ε-ξαι-ρε-τι-κή δραμεντί Feel Good, με έκανε να πατήσω το play στο Wayward χωρίς δεύτερη σκέψη. Ξεκινά πολύ ωραία, θυμίζοντας κάτι ανάμεσα σε Wayward Pines και The Institute. Χτίζει το μυστήριο της κοινότητας του Tall Pines και της σκιώδους τοπικής ακαδημίας που διευθύνει η μακιαβελική Toni Colette, και σε κρατά σε αγωνία με συνεχείς ανατροπές. Όμως, η παντελώς άνευρη ερμηνεία τ@ Martin στον πρωταγωνιστικό ρόλο, η έλλειψη ξεκάθαρης κατεύθυνσης της ιστορίας και κάμποσες αμφιλεγόμενες σεναριακές επιλογές (μεταξύ των οποίων και το ανερμάτιστο φινάλε), κατατάσσουν αυτό το θρίλερ στην κατηγορία “πολλά υποσχόμενo, ελάχιστα επιτυχημένo”. ♥♥

#3 Wednesday (κύκλος 2)
Η επιστροφή της δημοφιλούς Wednesday στην Ακαδημία Evermore και στις οθόνες μας, σηματοδοτεί περισσότερη εστίαση στην ευρύτερη οικογένεια Addams, κάτι που -όλως περιέργως- μου φάνηκε ότι ανέβασε κατά πολύ τη σεζόν. Ο σκοτεινός τόνος της σειράς, που αντιτίθεται στον πιο κωμικό τόνο των ταινιών που τη γέννησαν, είχε φανεί να τη βαραίνει κατά την πρώτη φουρνιά επεισοδίων. Η πλοκή βρήκε φέτος έναν πιο σαφή προσανατολισμό και πολύ καλύτερη ισορροπία, χωρίς βέβαια να αποφύγει εντελώς τις σεναριακές αστοχίες και τις φλυαρίες. Καλύτερο επεισόδιο της σεζόν (πιθανώς κι ολόκληρης της σειράς) είναι το Woe Thyself, που εστιάζει στη φιλία της Wednesday με την Enid, και δίνει την ευκαιρία στις Jenna Ortega και Emma Myers να λάμψουν ανταλλάσσοντας ρόλους. ♥♥♥

#2 The White Lotus (κύκλος 3)
Η 3η σεζόν παραμένει ένα αριστοτεχνικά φτιαγμένο τηλεοπτικό έργο, που απογειώνει τη φόρμα της μαύρης σάτιρας και αφήνει τον θεατή να χαθεί σε ένα κόσμο γεμάτο καχυποψία, λαγνεία και υπαρξιακή κενότητα — με θέα τον Ινδικό ωκεανό. Ως φανατική πια του White Lotus, βρήκα αυτή τη δεκάδα επεισοδίων σχεδόν εφάμιλλη των προηγούμενων, με τον Mike White να παραδίδει για άλλη μια φορά μια αισθητικά εντυπωσιακή και πνευματικά φορτισμένη εμπειρία. Το σκηνικό στην εξωτική Ταϊλάνδη αξιοποιείται στο έπακρο, με τη φύση να γίνεται συναισθηματικός καθρέφτης των ηρώων, ενώ οι ερμηνείες —ιδίως των Carrie Coon, Walter Goggins και Aimee Lou Wood— απογειώνουν κάθε σκηνή με την υπόγεια έντασή τους. Η σεζόν καταπιάνεται με θεματικές όπως η αναζήτηση του νοήματος της ζωής και της διαφώτισης, η τουριστικοποίηση της πνευματικότητας, η τοξικότητα της ενοχής και η βαθιά ριζωμένη ανηθικότητα της πολυτέλειας. Παρά τη σαφή καλλιτεχνική πρόθεση και τις στιγμές γνήσιας ειρωνείας, όμως, το φινάλε με απογοήτευσε: ένιωσα πως αντί να απογειώσει τις ιδέες που οικοδομήθηκαν με προσοχή, κατέφυγε σε γνώριμα κλισέ και άφησε τις ιστορίες των μη λευκών χαρακτήρων ανολοκλήρωτες — σαν να είχαν υπάρξει απλώς φόντο στο δράμα των δυτικών “περιηγητών”. ♥♥♥

#1 The Substance / Το Ελιξήριο της Νιότης (ταινία)
Αν μου έλεγε ποτέ κανείς ότι θα έβαζα στην πρώτη θέση, ακόμη κι ενός αδύναμου μήνα, ένα σουρεαλιστικό body horror με πρωταγωνίστρια τη Demi Moore, θα γελούσα στη μούρη του. Κι όμως, εδώ είμαστε. Με πηγή έμπνευσης την κοινωνική πίεση που δέχονται οι γυναίκες για το σώμα και την ηλικία τους, η Γαλλίδα δημιουργός Coralie Fargeat μας παραδίδει μια σατιρική και γκροτέσκα παραβολή, που φαίνεται εξίσου εμμονική με τους κώλους όσο και με την αποδόμηση του Χόλιγουντ και της έννοιας της διασημότητας. ♥♥♥♥♥
Ραντεβού το Halloween για να δούμε πως θα εξελιχθεί η Super-Watchlist με τη νέα τηλεοπτική σεζόν. Μέχρι τότε, περιμένω τα δικά σας σχόλια. Τι παρακολουθήσατε τον τελευταίο καιρό; Τι έχετε βάλει στο μάτι για αργότερα; Τι προτείνετε;
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
My Super-Watchlist | Καλοκαίρι 2025
My Super-Watchlist | Μάιος 2025
My Super-Watchlist | Απρίλιος 2025
My Super-Watchlist | Μάρτιος 2025

Αμαλάκι μου, είχα πολύ καιρό να μπω στο σάιτ, αλλά το άρθρο σου εξαιρετικό όπως πάντα – και το νέο design του σάιτ απίθανο. Πάω τώρα να δω τις σειρές που πρότεινες <3